Organiczny olej słonecznikowy – tu wschodzi słońce!

Słonecznik to prawdziwy globtroter. Pochodzi z Ameryki Północnej i Środkowej. Już 4500 lat temu rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej i Środkowej uprawiali słoneczniki jako rośliny użytkowe i ozdobne. Aztekowie tak bardzo czcili słoneczniki, że ówczesne kapłanki nosiły korony z tych intensywnie żółtych kwiatów.

Wkrótce po odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba słoneczniki zostały sprowadzone do Europy przez hiszpańskich żeglarzy. Jednak dopiero kilka wieków później Europejczycy odkryli zalety tej rośliny leczniczej i w XIX wieku rozpoczęli jej uprawę na szeroką skalę w celu pozyskiwania oleju. Inne typowe kraje uprawy to Rosja oraz Ameryka Północna i Południowa. Nazwa rodzaju „Helianthus” pochodzi od greckich słów „helios” (słońce) i „anthos” (kwiat).

Dziś "Sun Flower", jak Amerykanie nazywają tę jaskrawożółtą roślinę, kształtuje nasze krajobrazy w postaci rozległych pól słoneczników i jest nieodłącznym elementem wiejskiego lata. W niemieckojęzycznym folklorze roślinę, która może osiągać do trzech metrów wysokości, nazywa się także "Bożym okiem", "Słoneczną koroną" lub "Sunnstern". Słoneczniki to wyjątkowe rośliny: w fazie wzrostu zawsze zwracają się ku słońcu i podążają za jego ruchem. 

Bardzo sprytne: w części rośliny znajdującej się w cieniu powstaje substancja o nazwie auksyna, która reguluje wzrost i sprawia, że ta część rośliny rośnie szybciej. W rezultacie główka słonecznika „przechyla się” w kierunku słońca dzięki silnej, pochylonej łodydze i podąża za jego biegiem. Wieczorem odwraca główkę z powrotem na wschód i przygotowuje się na następny dzień, aby ponownie powitać wielkie żółte źródło ciepła.

Pomimo imponującej wysokości do dwóch metrów słonecznik jest rośliną jednoroczną, kwitnącą od lipca do września.

Kwiatostany z jasnożółtymi liśćmi mogą osiągać średnicę od 10 do 35 cm. Słonecznik należy do rodziny astrowatych i jest największym przedstawicielem swojej rodziny.